Atopowe zapalenie skóry leczy się glikokortykosteroidami, lekami przeciwzapalnymi i światłem. Ale objawy AZS można też złagodzić tak zwanymi domowymi sposobami! Diagnoza potwierdzająca atopowe zapalenie skóry to naprawdę przykra wiadomość. Uciążliwe objawy tej choroby i jej nieuleczalność niejednego doprowadziły na skraj rozpaczy. Niektórzy próbują radzić sobie z symptomami AZS z pomocą lekarzy, stosując odpowiednie kosmetyki, popijając olej lniany lub mocząc się w roztworze nadmanganianu potasu... Tak czy inaczej, atopowego zapalenia skóry nie wolno pozostawiać samemu sobie! Fot.: iStock Atopowe zapalenie skóry – leczenieChoć AZS to choroba nieuleczalna, trzeba ją leczyć, a dokładnie – łagodzić jej objawy. I koniecznie należy to robić pod opieką lekarza! Dermatolodzy najczęściej zalecają pacjentom z atopowym zapaleniem skóry stosowanie glikokortykosteroidów oraz inhibitorów miejscowe glikokortykosteroidy działają: immunosupresyjnie, czyli spowalniają proces tworzenia się przeciwciał i komórek odpornościowych, przeciwzapalnie oraz antyproliferacyjnie, czyli hamują namnażanie się (podział) limfocytów. Gdy glikokortykosteroidy są przez pacjenta źle tolerowane, lekarz wymienia je na inhibitory kalcyneuryny. Działają one podobnie do glikokortykosteroidów, ale mogą być bezpiecznie podawane na wszystkie obszary skóry oraz stosowane przez długi czas. Są tak bezpieczne, że leczy się z ich pomocą nawet dzieci. Tymczasem glikokortykosteroidy mogą powodować ścieńczenie skóry, rozstępy lub trądzik chorym na AZS zaleca się stosować maści lub doustne leki przeciwzapalne (takrolimus i pimekrolimus) i przeciwhistaminowe (np. hydroksyzynę). W ciężkich postaciach atopowego zapalenia skóry wykorzystywane są także immunosupresanty, czyli przyjmowane doustnie leki hamujące nadmierną aktywność układu odpornościowego (np. cyklosporyna lub metotreksat). W walce z AZS wykorzystuje się też fototerapię – naświetlanie wąskopasmowym trakcie farmakologicznego leczenia atopowego zapalenia skóry pacjent musi pozostawać pod kontrolą lekarza! Regularnie musi być sprawdzany stan jego wątroby, nerek i krwi (w tym poziom elektrolitów). Atopowe zapalenie skóry – leczenie domoweOpieka dermatologa jest w leczeniu AZS niezbędna, ale można też walczyć z objawami tej choroby w domu. Przede wszystkim warto prowadzić jak najzdrowszy tryb życia – wysypiać się, zrezygnować z używek, przestrzegać odpowiedniej dla AZS diety i zminimalizować stres, który ma ogromny wpływ na przebieg atopowego zapalenia z AZS powinny unikać zwykłego mydła i zamiast niego używać do mycia kosmetyków nawilżających i natłuszczających, które wspomogą odbudowę naturalnego płaszcza hydrolipidowego skóry. W ich składzie warto szukać ciekłej parafiny, oleju arachidowego, po umyciu skóra powinna być nasmarowana natłuszczającym balsamem zawierającym na przykład lanolinę, olej lniany, oliwę z oliwek i ceramidy. Do pielęgnacji przy atopowym zapaleniu skóry można też używać dostępnej w aptekach maści szałwiowej lub oleju kokosowego. Objawy atopowego zapalenia skóry złagodzi kąpiel w krochmalu. Coraz popularniejszym sposobem na zmniejszenie świądu są także chłodne okłady lub mokre opatrunki (Wet Wraps Therapy). Skórę warto także wzmacniać od środka, stosując suplementy z witaminami E i także: Masz atopowe zapalenie skóry? Zacznij stosować kosmetyki z modnym CBD!Zdjęcie główne: iStock
Atopowe zapalenie skóry powiek jest skutkiem niewłaściwej reakcji układu immunologicznego na nawet minimalne dawki alergenów wziewnych lub pokarmowych. Jako że u osób chorych na AZS istnieje funkcjonalna niewydolność bariery naskórkowej, alergeny mogą w łatwy sposób przenikać z powierzchni skóry do jej głębszych warstw.
Biały "naskórek" na żołędzi i penisie. Witam, od tygodnia borykam się z problemem a mianowicie na żołędzi oraz bezpośrednio pod nią (pod napletkiem ale na prąciu) mam taki jakby biały naskórek, który ciężko usunąć, mycie praktycznie nie pomaga a jedynie usuwanie go na sucho przynosi jakieś efekty, odchodzi małymi kawałkami, kulkuje się. Nie występują przy tym jakiekolwiek inne niedogodności, żadnego swędzenia ani pieczenia, a jedynie zmiany wizualne. Po smarowaniu clotrimazolum nie widać różnicy, a mam wrażenie że jedynie to pogarsza sprawę. Nie wiem czy to infekcja czy jakaś zmiana skórna, co robić i gdzie najlepiej się z tym udać? MĘŻCZYZNA, 21 LAT 6 dni temu Czym są piegi? Są przyczyną kompleksów, chociaż wiele kobiet traktuje je jako swój największy atut. Piegi - bo o nich mowa mogą być błogosławieństwem lub przekleństwem. A czym tak naprawdę są piegi? Obejrzyj film i dowiedz się tego. Dzień dobry, opisany przypadek polecałabym skonsultować z lekarzem specjalistą. W trakcie wizyty na żywo będzie on w stanie jasno określić podłoże i przyczynę występowania opisanych zmian i przypadłości. Korzystne jest wykonanie badań krwi, które zaleci lekarz, lub można je wykonać na własną rękę. Często dopiero badanie histopatologiczne lub dermatoskopia pozwolą jasno zdefiniować problem. Kolejny krokiem jest przemyślane dobranie leczenia, biorąc pod uwagę już zażywane leki i historię chorób. Proces terapii może być krótko lub długotrwały, a jego powodzenie zależy od wielu czynników. Proszę nie zapominać o roli pielęgnacji skóry i jej przydatków, wydaje się ona tylko dodatkiem, a bardzo często pozwala zminimalizować następstwa chorób dermatologicznych. Gorąco życzę powodzenia na drodze leczenia i mam nadzieję, że wszystko odbędzie się całkowicie bezproblemowo. Serdecznie pozdrawiam Życzę miłego dnia Specjalista Medycyny Estetycznej, Dermatolog, dr Izabela Lenartowicz Lenartowicz Clinic Katowice, ul. Zabrska 7/1 0 Dzień dobry, Proszę wstawić zdjęcie lub wysala do mnie na email. Najlepiej skontaktować się osobiście z lekarzem, Pozdrawiam, 0 Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych znajdziesz do nich odnośniki: Co robić z tymi pęcherzykami na bliźnie? – odpowiada Lek. Izabela Lenartowicz Czy taką narośl na skórze głowy można usunąć laserowo? – odpowiada Lek. Izabela Lenartowicz O czym świadczy taki nalot na języku i ból podczas czyszczenia? – odpowiada Lek. Izabela Lenartowicz Jak rozwija się zmiana czerniakowa? – odpowiada Lek. Izabela Lenartowicz Co mogą znaczyć narośla na kostkach i palcach stóp? – odpowiada Lek. Izabela Lenartowicz Czy grzybica pochwy może przenieść się na skórę? – odpowiada Lek. Izabela Lenartowicz Czy znamię Stuttona może zniknąć? – odpowiada Lek. Izabela Lenartowicz Czy te czyraki mogą powodować sepsę? – odpowiada Lek. Izabela Lenartowicz Co znaczy zgrubienie pod paznokciem u córki? – odpowiada Lek. Izabela Lenartowicz Co mam robić z tymi grudkami na skórze? – odpowiada Lek. Izabela Lenartowicz artykuły
Domowe sposoby na atopowe zapalenie skóry – zioła. Kolejnym domowym sposobem na atopowe zapalenie skóry są zioła. Można stosować je jako napary, okłady lub dodawać susz do kąpieli. W zależności od konkretnego ziela wykazują one szereg korzystnych właściwości dla atopowej skóry. Działają przeciwzapalnie, nawilżająco
Choroby skóry występujące w ciąży można podzielić na dermatozy swoiste, wśród których zgodnie z najnowszym podziałem wyróżnia się polimorficzne osutki ciężarnych, atopowe wykwity ciążowe, pemfigoid ciężarnych, ciążową cholestazę wewnątrzwątrobową oraz inne, jak rumień guzowaty, dermatozy występujące przypadkowo, w tym zakażenia, a także choroby skóry występujące przed ciążą. W artykule przedstawiono również możliwości terapeutyczne, które mogą lub powinny zostać zastosowane w niektórych przypadkach. Podczas ciąży skóra ulega licznym zmianom wskutek połączonych działań hormonalnych, immunologicznych i metabolicznych zachodzących w organizmie kobiety. Wśród czynników wpływających na stan skóry wymienia się: zwiększone stężenia estrogenu, progesteronu, hormonu stymulującego melanocyty (MSH) oraz zmniejszoną odporność typu komórkowego i związaną z nią zmniejszoną produkcję cytokin Th1 [interleukiny 2 (IL-2), interferonu γ (INF-γ) i IL-12] oraz podwyższoną odporność typu humoralnego i wzrost produkcji cytokin Th2 (IL-10 i IL-4). Wymienione wyżej czynniki odpowiadają za występowanie tzw. fizjologicznych zmian w Zmiany fizjologiczne w ciąży Jedną z bardzo charakterystycznych cech w ciąży, obserwowaną w 90% przypadków, jest hiperpigmentacja skóry, która obejmuje brodawki sutkowe (dodatkowa ciemna obwódka, tzw. wtórna otoczka), wargi sromowe mniejsze i okolicę krocza, przyśrodkowe powierzchnie ud, kresę białą, która przybiera barwę szaroczarną i zwana jest kresą czarną (linea negra, linea fusca). Natomiast w drugim trymestrze ciąży, szczególnie u kobiet o ciemnej karnacji, na policzkach, czole, w okolicach kątów żuchwy, nad górną wargą i nosie, pojawia się ostuda (chloasma) [1]. W ciąży powiększają się znamiona w miejscach narażonych na szczególne rozciąganie (brzuch, piersi), jednak brak jest dowodów na ich fizjologiczne ściemnienie, dlatego każde znamię barwnikowe z cechami atypii w dermatoskopii powinno być niezwłocznie usuwane ze względu na zwiększoną limfangiogenezę w ciąży [2, 3]. Przedłużenie fazy anagenowej cyklu wzrostu włosa obserwowane u kobiet ciężarnych może doprowadzić do hipertrichozy oraz do pogrubienia (ściemnienia) włosów skóry głowy, a także rozwoju owłosienia meszkowego na twarzy, ramionach, kończynach górnych, plecach i na kończynach dolnych. W ciąży obserwuje się także przyspieszony wzrost, zwiększoną kruchość, miękkość i rozwarstwienie płytek paznokciowych; wzrost aktywności gruczołów ekrynowych, a spadek aktywności gruczołów apokrynowych; spadek wydzielania łoju w dwóch pierwszych trymestrach i jego wzrost w trzecim trymestrze. W wyniku rozpulchnienia i przerostu oraz proliferacji naczyń włosowatych w I trymestrze może wystąpić zapalenie dziąseł, które trwa całą ciążę. Na dziąsłach występują nadżerki i owrzodzenia, a pacjentki skarżą się na krwawienia występujące podczas mycia zębów (objaw różowej szczoteczki). U 1–2% kobiet pojawia się także niebolesny, jednak często krwawiący, tzw. guz ciężarnych (nadziąślak), który jest ziarniniakiem naczyniowym. Pod koniec II trymestru u ponad 80% ciężarnych na skórze brzucha, sutkach i udach, głównie u osób predysponowanych genetycznie oraz u kobiet z nadmiernym przyrostem masy ciała, pojawiają się płaskie, czerwone rozstępy [4]. Choroby skóry w ciąży można podzielić na te, które pojawiają się po raz pierwszy, oraz na takie, na które pacjentki chorowały przed ciążą, a także występujące przypadkowo, podobnie jak w całej populacji [5]. Ryc. 1. Atopowe wykwity ciążowe Dermatozy swoiste dla ciąży Najczęstszą dermatozą ciążową (1 : 120–1 : 300 ciąż), która zwykle występuje u pierwiastek i pojawia się w III trymestrze ciąży, są polimorficzne osutki ciężarnych (polymorphic eruption of pregnancy – PEP). Rozwojowi tej dermatozy sprzyja ciąża mnoga, wysoka masa płodu i nadmierny przyrost masy ciała ciężarnej [6]. Etiologia choroby pozostaje niewyjaśniona. Część autorów zwraca uwagę na współwystępowanie astmy oskrzelowej u kobiet z PEP, kataru siennego oraz atopowego zapalenia skóry u ciężarnej lub w jej rodzinie [6, 7]. Inni z kolei uważają, że za rozwój dermatozy odpowiedzialna jest ekspozycja na włókna kolagenu, do której dochodzi w wyniku rozciągnięcia skóry brzucha. Przypuszcza się także, że za rozwój choroby może być odpowiedzialna ekspozycja na DNA płodów męskich. Zmiany skórne w postaci swędzących grudek, zlewnych wykwitów rumieniowo-obrzękowych i pęcherzyków początkowo pojawiają się w obrębie rozstępów, a następnie szerzą się na boczne powierzchnie tułowia i kończyn. Na ogół nie zajmują skóry twarzy. Mimo że pierwsze wykwity pojawiają się na skórze brzucha, okolica pępka pozostaje wolna od zmian. Chorobie towarzyszy bardzo nasilony świąd, co znacznie upośledza jakość życia ciężarnej. Zmiany chorobowe utrzymują się ok. 6 tygodni, ustępują kilka dni po porodzie. Rokowanie dla matki i dziecka jest bardzo dobre. Polimorficzna osutka ciężarnych nie nawraca w kolejnych ciążach. U większości kobiet w terapii stosuje się głównie leki objawowe, w tym emolienty i ewentualnie preparaty glikokortykosteroidowe o słabej i średniej sile działania. Do rozważenia pozostają leki przeciwhistaminowe, cetyryzyna i loratadyna. Skuteczna bywa także fototerapia UVB311 nm [8]. Kolejną dermatozą swoistą dla ciąży, także przebiegającą ze znacznym świądem, są atopowe wykwity ciążowe (atopic eruption of pregnancy – AEP). Według najnowszych poglądów AEP stanowi nakładanie się obrazów świerzbiączki ciężarnych, swędzącego ciążowego zapalenia mieszków włosowych oraz atopowego zapalenia skóry, które może po raz pierwszy wystąpić w ciąży lub ulec w tym okresie zaostrzeniu [9, 10]. Atopowy wykwit ciążowy rozpoczyna się zwykle w I trymestrze ciąży. U ok. 80% pacjentek zmiany skórne występują po raz pierwszy, u pozostałych 20% choroba stanowi zaostrzenie wcześniej rozpoznawanego atopowego zapalenia skóry. W zależności od rodzaju zmian skórnych i ich lokalizacji niektórzy autorzy wyróżniają typ E – wypryskowy, w którym wykwity w postaci rumieniowych ognisk lokalizują się w typowych miejscach dla atopowego zapalenia skory, oraz typ P (papules) – grudkowy, w którym głównymi wykwitami są grudki lokalizujące się na kończynach i tułowiu (ryc. 1). Najczęściej obydwa typy współwystępują. U części kobiet stwierdza się zwiększone stężenie immunoglobuliny E, rodzinny wywiad atopowy oraz często suchą skórę. Choroba nie stanowi zagrożenia dla płodu, jednak często nawraca w kolejnych ciążach. Podstawą leczenia jest stosowanie emolientów oraz – gdy to niezbędne – preparatów steroidowych nowej generacji, np. pirośluzanu mometazonu. W niektórych przypadkach można na krótki okres włączyć ogólnie steroidy; lekiem z wyboru jest prednizolon (bezpieczne dawki wynoszą poniżej 10–15 mg/dobę). Dermatozą, która także nawraca w kolejnych ciążach, a przy tym stanowi jedną z najcięższych, jest pemfigoid ciężarnych. Ta rzadka choroba o podłożu autoimmunologicznym zwykle występuje w III trymestrze ciąży, a jej początek obserwuje się nawet kilka dni po porodzie. Dokładny mechanizm autoimmunizacji pozostaje nieznany. Stwierdzane przeciwciała przeciwko antygenowi BP180 są takie same jak występujące w pemfigoidzie pęcherzowym. Być może źródłem przeciwciał są rozpadające się komórki syncytiotrofoblastu w obrębie kosmków łożyska [11]. Poza ciążą pojedyncze przypadki pemfigoidu pęcherzowego odnotowano w przebiegu zaśniadu groniastego i raka trofoblastu. Rozpoznanie choroby opiera się na wynikach badania immunopatologicznego. Miano krążących przeciwciał przeciwko BP180 koreluje zwykle z nasileniem objawów na skórze. W immunofluorescencji pośredniej obecne są złogi składowej C3 dopełniacza na granicy skórno-naskórkowej. Wysiew zmian skórnych w postaci rumieni, bąbli pokrzywkowych, grudek obrzękowych, a w późniejszym etapie pęcherzyków i pęcherzy jest zwykle poprzedzony bardzo silnym świądem w okolicy okołopępkowej i pępka (ryc. 2). W okresie okołoporodowym pemfigoid może ulec zaostrzeniu. Choroba zwykle ustępuje do 6 miesięcy po porodzie, jednak może nawracać w kolejnych ciążach. Zdarza się, że jest indukowana lekami antykoncepcyjnymi lub miesiączką. Ryc. 2. Pemfigoid ciężarnych Przeciwciała przeciwko antygenowi BP180 reagują także z łożyskiem, powodując stan zapalny kosmków łożyskowych, co w konsekwencji może doprowadzić do zahamowania wzrostu płodu, a także porodu przedwczesnego. U ok. 10% noworodków mogą wystąpić zmiany pęcherzowe, które jednak szybko ustępują. W leczeniu poleca się stosowanie miejscowych glikokortykosteroidów – na początku o słabszej sile działania, a jeżeli okażą się one nieskuteczne, można włączyć priopionian klobetazolu, jednak na krótki czas. W ciężkich przypadkach pemfigoidu stosuje się prednizolon doustnie w dawce 0,3–0,5 mg/kg na dobę. Alternatywne metody terapii to stosowanie cyklosporyny A, immunoglobulin dożylnie lub plazmaferezy [12]. Dermatozą swoistą dla ciąży jest także cholestaza wewnątrzwątrobowa (intrahepatic cholestasis of pregnancy – ICP), w której nie stwierdza się pierwotnych wykwitów skórnych, a dominującym objawem jest świąd. Nagły i uporczywy świąd zwykle rozpoczyna się na dłoniowej powierzchni rąk oraz na podeszwowej powierzchni stóp. Szczególnie dokuczliwy bywa nocą. Wtórnie do drapania mogą wystąpić przeczosy i guzki przypominające świerzbiączkę guzkową. U ok. 20% ciężarnych po kilku tygodniach trwania świądu może wystąpić żółtaczka, jednak nie jest to objaw dominujący w cholestazie ciążowej, dlatego w każdym przypadku wystąpienia żółtaczki należy wykluczyć wirusowe zapalenie wątroby. Markerem biochemicznym choroby jest zwiększone stężenie kwasów żółciowych w surowicy (wartości powyżej 10 µmol/l), zwiększona aktywność enzymów wątrobowych i hiperbilirubinemia. Wzrost stężenia kwasów żółciowych koreluje ze stopniem zagrożenia dla przebiegu ciąży. Choroba w 44% przypadków jest obarczona porodem przedwczesnym oraz w około 2% zgonem wewnątrzmacicznym płodu. Po porodzie świąd ustępuje w ciągu 48 godzin, jeżeli jednak utrzymuje się około miesiąca należy przeprowadzić diagnostykę w kierunku przewlekłych schorzeń wątroby. W kolejnych ciążach zdarzają się nawroty ICP. W leczeniu ICP stosowany jest kwas ursodeoksycholowy w dawce 15 mg/kg na dobę [13]. Rumień guzowaty (erythema nodosum) w ciąży wynika prawdopodobnie z odpowiedzi immunologicznej organizmu na stosunek stężenia progesteronu do estrogenów; w jego patogenezie odgrywają rolę kompleksy immunologiczne. Zmiany chorobowe w postaci bolesnych, zapalnych guzów występują na wyprostnych powierzchniach podudzi na ogół w I lub na początku II trymestru ciąży. Zwykle choroba ustępuje po 3–6 tygodniach, na ogół bez leczenia farmakologicznego, i nie stanowi zagrożenia dla ciężarnej ani dla płodu. Zaleca się elewację kończyn i prowadzenie oszczędzającego trybu życia [5, 8]. Infekcje wirusowe w ciąży mogą stanowić zagrożenie dla płodu, jeżeli wystąpią we wczesnym okresie. Półpasiec ciężarnej nie stanowi zagrożenia dla płodu, ale pierwotna infekcja wirusem ospy wietrznej i półpaśca (Varicella zoster virus – VZV) w początkowych tygodniach ciąży może prowadzić do płodowego zespołu ospy wietrznej. Matkom seronegatywnym, które miały kontakt z wirusem w ciągu ostatnich 72 godzin, należy podać immunoglobuliny przeciwko ospie wietrznej i półpaścowi. Potwierdzone zakażenie VZV należy leczyć acyklowirem. Z kolei wystąpienie pierwotnej lub nawrotowej infekcji wirusem opryszczki pospolitej (herpes simplex virus – HSV) narządów rodnych podczas porodu jest wskazaniem do wykonania cięcia cesarskiego (ryzyko dla dziecka wynosi ok. 30%). Przy opryszczce nawrotowej można stosować w ostatnich 4 tygodniach ciąży acyklowir [5, 8]. W wielu krajach uważa się, że jedną z najczęstszych przyczyn obumarcia płodu jest zakażenie ciężarnej parwowirusem B19, czynnikiem etiologicznym rumienia zakaźnego. Zmiany skórne to swędząca siateczkowa osutka z bólami stawów i gorączką. Źródłem zakażenia mogą być dzieci, u których przebieg tego schorzenia jest łagodny, jednak zakażają one innych jeszcze przed wystąpieniem zmian skórnych. W przypadku podejrzenia rumienia zakaźnego u ciężarnej należy oznaczyć przeciwciała w klasie IgM p/B19 oraz α-fetotoproteinę. W leczeniu stosuje się immunoglobuliny dożylnie [14]. Istotnym zagrożeniem dla rozwoju płodu jest także wystąpienie w pierwszych tygodniach u ciężarnej łupieżu różowego Giberta. Zgodnie z analizą Drago i wsp. w 61 przypadków choroby stwierdzono zwiększone ryzyko poronienia u 8/61 (13%), a u 8/14 (57%) w ciągu pierwszych tygodni ciąży. Czynnikiem odpowiedzialnym za dysfunkcję płodu jest wirus HHV 6, który może zakażać płód przez łożysko, powodując przedwczesny poród z hipotonią noworodka [15]. Podsumowanie Choroby skóry w ciąży stanowią zwykle wyzwanie dla lekarza dermatologa. Główną zasadą, jakiej należy przestrzegać, jest stosowanie jak najmniejszej ilości leków. Decyzje terapeutyczne powinno się zawsze konsultować z ginekologiem położnikiem. U ciężarnych nie powinno się także stosować wielu zabiegów, w tym elektrokoagulacji, elektroforezy, peelingów chemicznych, wstrzykiwania toksyny botulinowej czy wypełniaczy. Kobiety w ciąży nie powinny także korzystać z kriokomory i sauny. Częstym problemem dermatologicznym, z jakim mamy do czynienia u wielu ciężarnych, jest świąd skóry, który znacznie obniża jakość życia ciężarnych. Świąd jest objawem każdej z dermatoz swoistych dla ciąży, dlatego znajomość dodatkowych objawów choroby może pomóc we właściwej diagnozie i skutecznym zwalczaniu schorzenia. Świąd u kobiet w ciąży może także być objawem wtórnym do chorób systemowych, takich jak cukrzyca czy choroby nerek i tarczycy, lub wynikać, na co zawsze warto zwrócić uwagę, z nadmiernej suchości skóry. Piśmiennictwo Bolanca I., Bolanca Z., Kuna K., Vuković A. i wsp. Chloasma – the mask of pregnancy. Coll Antropol 2008;, 2: 139–141. Bieber Martires Driscoll i wsp. Nevi and pregnancy. J Am Acad Dermatol 2016; 75: 661–666. Still R., Brennecke S. Melanoma in pregnancy. Obstet Med 2017; 10: 107–112. Antoszewski B., Fijałkowska M., Zarębska A. i wsp. Rozstępy w ciąży – czynniki ryzyka i metody zapobiegania. Pol J Cosmetol 2010; 13: 235–241. Burgdorf Plewig G., Wolff i wsp. Dermatologia Braun-Falco. Tom 2. Wydawnictwo Czelej, Lublin 2010. Rudolph Al-Fares S., Vaughan-Jones i wsp. Polymorphic eruption of pregnancy: clinicopathology and potential trigger factors in 181 patients. Br J Dermatol. 2006; 154: 54–60. Aronson IK, Bond S, Fiedler VC i wsp. Pruritic urticarial papules and plaques of pregnancy: clinical and immunopathologic observations in 57 patients. J Am Acad Dermatol 1998; 39: 933–939. Reich A., Heisig M., Szczęch J.. Dermatozy ciężarnych. PZWL Wydawnictwo Lekarskie, Warszawa 2018. Ambros-Rudolph Sticherling M. Specific dermatoses of pregnancy. Hautarzt 2017; 68: 87–94. Roth Cristodor P., Kroumpouzos G.. Prurigo, pruritic folliculitis, and atopic eruption of pregnancy: Facts and controversies. Clin Dermatol 2016; 34: 392–400. Sadik Lima Zillikens D. Pemphigoid gestationis: Toward a better understanding of the etiopathogenesis. Clin Dermatol 2016; 34: 378–382. Huilaja L., Mäkikallio K., Hannula-Jouppi K. i wsp. Cyclosporine treatment in severe gestational pemphigoid. Acta Derm Venereol 2015; 95: 593–595. Gabzdyl Schlaeger Intrahepatic cholestasis of pregnancy: a critical clinical review. J Perinat Neonatal Nurs 2015; 29: 41–50. Keighley Skrzypek Wilson A. i wsp. Infections in pregnancy. Med J Aust 2019; 211: 134–141. Drago F., Ciccarese G., Herzum A. i wsp. Pityriasis Rosea during Pregnancy: Major and Minor Alarming Signs. Dermatology 2018, 234: 31–36.
POLMED Zdrowie. Atopowe zapalenie skóry nazywane w skrócie AZS to choroba zapalna o charakterze przewlekłym i nawrotowym – okresy zaostrzenia przeplatają się z okresami remisji. Występuje głównie u dzieci, ale może być diagnozowana również u osób dorosłych. Jak się objawia i w jaki sposób się je leczy?
Witajcie 🙂 Z tego co wiem, wielu Rodziców boryka się z problemem AZS u dzieci. A w związku z tym, że sąsiada córeczka również najprawdopodobniej cierpi na tą dolegliwość, sąsiad poprosił mnie o pewne informacje. Pomyślałam więc, że może i na naszym forum takie informacje się przydadzą. AZS jest to przewlekła i nawrotowa choroba zapalna dotycząca naskórka i skóry właściwej, przebiegająca z wybitnie nasilonym świądem, typową lokalizacją i charakterystycznym obrazem zmian. Współistnieje z innymi chorobami atopowymi u chorego lub jego rodziny. Ma podłoże genetyczne. Oznacza to, że jeżeli rodzice (najczęściej matka) mają silną alergię (nie jest istotne, czy jest to alergia wziewna, pokarmowa czy inna), to ryzyko wystąpienia AZS u dziecka jest wyższe. Co oznacza termin "atopowe"? Atopia jest to nadmierna odpowiedź organizmu na niewielkie ilości substancji alergizującej. Do chorób atopowych zaliczamy astmę oskrzelową, alergiczny nieżyt nosa, alergiczne zapalenie spojówek, pokrzywkę oraz właśnie AZS. Jakie są objawy AZS? U 80% dzieci pierwsze objawy występują przed upływem 1. roku życia, a w 95% przed upływem 5. roku życia. Główne problemy dziecka cierpiącego na AZS to: suchość skóry, tendencja do złuszczania się skóry i rogowacenia jej (skóra staje się wtedy twarda), co sprzyja występowaniu podrażnień. U małych dzieci zmiany mają zazwyczaj znaczne nasilenie, występuje rumień (zaczerwienienie), pęcherze, strupy/ Stałymi objawami jest świąd i uszkodzenia naskórka na skutek drapania (tzw. przeczosy). Pierwsze wykwity rumieniowo-wysiękowe (zaczerwienienie + wydobywająca się wydzielina) pojawiają się na policzkach oraz owłosionej skórze głowy około 3. miesiąca życia. Zmiany chorobowe mogą także obejmować podbrzusze, zewnętrzną część podudzi i kolana, a także szyję. Charakterystyczne są zmiany obejmujące powierzchnię zginaczy - dół przedłokciowy, dół podkolanowy, grzbietowa strona powierzchni rąk. Zmiany na ogół są rozmieszczone symetrycznie. Warto pamiętać o tym, że u każdego dziecka objawy mogą być różnie nasilone i różnie umiejscowione, gdyż w dużym stopniu zależą od wieku dziecka. Na rozwój i przebieg choroby, poza wspomnianą wcześniej atopią występującą w rodzinie, wpływ ma również szeroko pojęte środowisko: klimat, zanieczyszczenia, alergeny pyłowe, pokarmowe, bakteryjne, czynniki psychiczne (np. stres). AZS nie wywołuje tylko jeden rodzaj alergenu wziewnego. Dziecko może mieć jednocześnie alergię na pyłki traw, mleko krowie, proszek do prania, sierść kota, wełnę itp. itd. Wyeliminowanie jednego z tych alergenów nie spowoduje znacznej poprawy stanu skóry, a uszkodzona warstwa skóry ułatwia wnikanie do niej pozostałych alergenów, dlatego też wyleczenie AZS jest trudne, wymaga systematyczności i indywidualnego podejścia do chorego. Bardzo istotne znaczenie ma prawidłowa pielęgnacja dziecka. Jak pielęgnować dziecko ze stwierdzonym AZS? 1. Kąpiele. Konieczne są codzienne kąpiele usuwające z powierzchni skóry alergeny i inne substancje drażniące. Woda powinna być zmiękczona, np. poprzez przegotowanie lub dodanie sody oczyszczonej (1 łyżka na 10 litrów wody). Temperatura wody powinna wynosić około 36 stopni C. Kąpiel nie powinna trwać dłużej, niż 10-15 minut. Nie wolno używać zwykłego mydła, płynów do kąpieli, kąpieli z krochmalu oraz rumianku. Można natomiast stosować: roztwór nadmanganianu potasu (zwłaszcza przy silnie sączących zmianach z występującym dodatkowo zakażeniem), siemię lniane. Skórę osuszamy ręcznikiem poprzez dotyk - nie pocieramy!. Po 3-5 minutach od kąpieli stosujemy środki nawilżająco-matłuszczające (emolienty) dla dzieci o skórze atopowej (na rynku jest wiele firm produkujących tego typu kosmetyki - Emolium, Oilatum, Oillan, Pharmaceris, AA itp.). Emolienty mają działanie przeciwzapalne i przeciwświądowe. Systematyczne nawilżanie skóry prowadzi do poprawy czynności naskórka, a szczególnie jej funkcji ochronnej. 2. Farmakoterapia - wg zaleceń lekarza. Mogą to być leki przeciwświądowe, antyalergiczne. W przypadku zmian sączących, z których wydobywa się wydzielina, polecane są okłady z kwasu borowego, roztworu Rivanolu, roztworu nadmanganianu potasu (wspomniane wcześniej kąpiele w tymże roztworze). Działają one odkażająco. Zakładamy je na kilka godzin. W przypadku zmian zasychających stosuje się maści sterydowe (w tym przypadku maść rozprowadzamy na jałowy gazik i przykładamy do skóry, zmianiamy 2 razy na dobę, przed każdą kolejną zmianą oczyszczając skórę dziecka). 3. Unikanie czynników drażniących, a więc ubrań z wełny i tworzyw sztucznych, detergentów, perfumowanych kosmetyków, płynów do płukania (należy pamiętać, że nie dotyczy to tylko dziecka, ale również pościeli, ubrań rodziców, do których przytula się dziecko itp.), dymu tytoniowego, alergenów pokarmowych i wziewnych. Ważne jest, aby nie przegrzewać dziecka (optymalna temperatura powietrza do 18-20 stopni C.) gdyż pot ma działanie drażniące. 4. Dietoterapia. - wyłączne karmienie piersią do 6 miesiąca życia, z unikaniem przez matkę jedzenia potraw silnie alergizujących - do 12 miesiąca życia nie podaje się mleka krowiego - do 24 miesiąca życia nie podajemy jaj, ryb i orzechów 5. Profilaktyka zadrapań (może dojść do wtórnego zakażenia rany bakteriami) - zajęcioterapia (organizacja czasu wolnego w sposób ciekawy, bo odwrócić uwagę dziecka od swędzenia), - stosowanie emolientów, - krótko obcięte, czyste paznokcie u dziecka, - w skrajnych sytuacjach stosuje się usztywnienie łokci. 6. Leczenie klimatyczne - zmiana środowiska (mniej alergenów), - bardzo dobrze działa słońce oraz kąpiele morskie. - Dbanie o przyjemną atmosferę w domu i spokój dziecka. Ok, tyle wiedzy " w pigułce" 🙂 Zapraszam do dyskusji. Jak sobie radzicie z AZS u dzieci? Co przynosiło poprawę? Może znacie jakieś niezawodne sposoby...? Pozdrawiam 🙂
atopowe zapalenie skóry — najczęściej jest wywoływane przez gronkowca, wiąże się z zaczerwienieniem, swędzeniem, obrzękiem i podrażnieniem skóry [1]. Paciorkowiec na skórze — przyczyny i objawy. Do niebezpiecznych bakteryjnych zapaleń skóry należy, powodowana przez paciorkowce, róża.
Atopowe zapalenie skóry (AZS) to przewlekła choroba charakteryzująca się suchą, łuszczącą się i swędzącą skórą. Może pojawić się w dowolnym miejscu na ciele. Podpowiadamy, jak sobie z nią radzić na co dzień oraz w jaki sposób łagodzić jej objawy podczas nawrotów. Na atopowe zapalenie skóry choruję od dzieciństwa, więc doskonale wiem, jak uporczywe jest to schorzenie. Przez wiele lat sprawdzałam, jakie sposoby łagodzenia rzeczywiście działają, a jakie nie. Śmiało mogę powiedzieć, że nauczyłam się żyć z tą chorobą i poprzez odpowiednią pielęgnację objawy pojawiają się u mnie sporadycznie. AZS to choroba genetycznie powiązana z upośledzoną funkcją bariery skórnej i zaburzeniami odporności. Objawia się suchością, obrzękami i swędzeniem skóry. Przechodzi przez fazy zaostrzeń i wyciszenia. Najczęściej na atopię chorują dzieci do 10 roku życia, ale coraz częściej jej spotykana u dorosłych. Istnieje szereg czynników zewnętrznych, które nasilają objawy skóry atopowej. Są to: stres, upał, pyłki, kurz, sierść zwierząt domowych, detergenty, płyny do zmiękczania tkanin, niektóre kosmetyki i niska wilgotność, spowodowana ogrzewaniem i klimatyzacją. Spis treści: Domowe sposoby leczenia atopowego zapalenia skóry Domowe sposoby na atopowe zapalenie skóry głowy Domowe sposoby na atopowe zapalenie skóry twarzy Domowe sposoby na atopowe zapalenie skóry na powiekach Domowe sposoby leczenia atopowego zapalenia skóry Skóra atopowa wymaga szczególnej troski i uwagi, a odpowiednia pielęgnacja jest niezbędna do zwalczania i łagodzenia jej objawów. Nawilżaj skórę emolientami dwa razy dziennie. Śpij w chłodnym i dobrze wentylowanym pomieszczeniu, w którym temperatura waha się od około 18 do 20 stopni. Nie ubieraj się za ciepło, żeby uniknąć pocenia. Chodź w ubraniach ze 100% bawełny i w innych naturalnych tkaninach, takich jak len. Unikaj wełny i tkanin syntetycznych przy bezpośrednim kontakcie ze skórą. Nie noś ciasnych ubrań i takich z grubymi szwami. Ucinaj metki. Do prania nie używaj płynu do płukania. Kąpiel lub prysznic nie powinny trwać dłużej niż 15 minut. Unikaj zbyt gorącej wody. Nie używaj gąbki i osusz się miękkim ręcznikiem bez pocierania. Domowe sposoby na atopowe zapalenie skóry głowy Atopowe zapalanie skóry głowy może powodować skrajny dyskomfort. AZS objawia się czerwonymi plamami, które się łuszczą i swędzą. Domowe sposoby pomogą złagodzić podrażnienia. Thiago Santos Myj włosy delikatnym szamponem, który nie zawiera perfum i barwników. Nie bierz prysznica częściej niż raz dziennie i korzystaj z letniej wody. Za gorąca może powodować dalsze przesuszenia, za zimna również może sprzyjać niepotrzebnym podrażnieniom. Zawsze dokładnie spłukuj szampon. Po prysznicu owijaj głowę ręcznikiem zamiast wycierać włosy do sucha lub używać suszarki. Pocieranie może pogorszyć swędzenie, a ciepło suszarki powodować dalsze przesuszenie. Jeśli suszarka jest niezbędna, używaj chłodnego powietrza. Nie używaj kosmetyków do stylizacji, takich jak lakier czy pianka. Nie zmieniaj produktów do pielęgnacji zbyt często, Unikaj farbowania włosów. Wysusza to skórę i powoduje podrażnienia. Domowe sposoby na atopowe zapalenie skóry twarzy Atopia często pojawia się na twarzy, a objawy są podobne do tych na całym ciele. Skóra jest sucha, zaczerwieniona i swędząca. W pierwszej kolejności pojawia się na policzkach i czole, później również za uszami i na powiekach. AZS twarzy jest szczególnie dokuczliwe, ponieważ jest bardzo widoczne. Chociaż ta choroba nie jest zaraźliwa, może powodować problemy społeczne, a także niską samoocenę. Jej zaostrzenie może być spowodowane stresem, wrażliwością na alergeny, silnymi kosmetykami do mycia twarzy lub nieodpowiednimi produktami do makijażu. Identyfikacja wszelkich potencjalnych czynników drażniących jest kluczowa do zmniejszenia ilości zaognionych miejsc na skórze. Oto podstawy codziennej pielęgnacji twarzy: Nawilżanie poprzez specjalne kremy (emolienty). Delikatne oczyszczanie - silne produkty myjące mogą podrażniać skórę twarzy, więc warto wybierać łagodne kosmetyki. Ochrona przed słońcem za pomocą produktów odpowiednich dla atopowej skóry. Makijaż produktami bezzapachowymi i dokładny wieczorny demakijaż. Domowe sposoby na atopowe zapalenie skóry na powiekach Skóra wokół oczu i powiek jest szczególnie delikatna. To sprawia, że jest wyjątkowo podatna na wysuszenie i podrażnienia, a jej drapanie tylko pogarsza objawy. Jeśli cierpisz na atopowe zapalenia skóry na innych partiach ciała, to prawdopodobnie suchość i zaczerwienienie powiek jest z tym związane. 4FR Na co dzień wybieraj delikatne, bezzapachowe płyny do demakijażu oczu. Unikaj kosmetyków zawierających substancje zapachowe i konserwanty, ponieważ mogę one podrażniać skórę. Kiedy objawy są zaognione, koniecznie skontaktuj się z lekarzem, być może konieczne będzie użycie specjalistycznych maści lub kremów. Nie ma jednego skutecznego lekarstwa na atopowe zapalenie skóry, ale istnieją sposoby, które mogą zmniejszyć podrażnienia i przedłużyć okres między nawrotami. Pamiętaj, aby skontaktować się z lekarzem, jeśli objawy utrzymują się już długo lub powodują duży dyskomfort.
Warto wiedzieć, że zapalenie gronkowcowe dotyczy częściej młodych kobiet chorujących na atopowe zapalenie skóry (AZS). Z kolei dla łojotokowego zapalenia brzegów powiek charakterystyczne jest występowanie zmian skórnych również w innych obszarach skóry owłosionej, np. w okolicy brwi lub na głowie.
Atopowe zapalenie skóry (AZS) uznawane jest obecnie za chorobę cywilizacyjną, co oznacza, że niezależnie od czynników genetycznych i immunologicznych zaangażowanych w jej rozwój niezwykle ważną rolę w jego powstawaniu odgrywają czynniki środowiskowe, co w konsekwencji przyczynia się do istotnego wzrostu zachorowań. Atopowe zapalenie skóry jest definiowane jako przewlekła, nawrotowa i zapalna choroba skóry. Wyróżniamy dwa typy atopowego zapalenia skóry: alergiczny (IgE – zależny oraz IgE – niezależny, określany mianem alergii kontaktowej) oraz niealergiczny. Celem interwencji dietetycznej jest znalezienie źródłowej przyczyny, która generuje oraz nasila stan zapalny w organizmie, a także wyrównanie niedoborów składników mineralnych, które stwierdzamy na postawie analizy wyników badań laboratoryjnych pacjenta. Według Hanifina-Rajki dla rozpoznania AZS powinny być spełnione przynajmniej trzy kryteria duże (występowanie świądu, przewlekły i nawrotowy przebieg, charakterystyczna morfologia zmian i ich lokalizacja bądź osobniczy lub rodzinny wywiad atopowy) i co najmniej trzy kryteria małe ( suchość skóry, rybia łuska, natychmiastowe reakcje skórne, podwyższony poziom IgE całkowitego, wczesny wiek wystąpienia zmian, skłonność do nawrotowych zakażeń skóry, zacienienie wokół oczu czy zaostrzenie zmian po sytuacji stresowej). Świąd jest podstawowym objawem w AZS. Choroba ta w 60% przypadków rozpoczyna się w pierwszym roku życia, w 30% pomiędzy pierwszym a piątym rokiem życia, a jedynie w 20% przypadków po piątym roku życia (także u osób dorosłych). U części z nich AZS przechodzi w postać przewlekłą. U 80% pacjentów dotkniętych atopowym zapaleniem skóry dochodzi do samoistnej remisji około siódmego roku życia lub najpóźniej w okresie dojrzewania [5, 9]. W przebiegu AZS wyróżnia się trzy fazy choroby, zależne od wieku pacjenta: Faza niemowlęca i wczesnodziecięca (od trzeciego miesiąca życia do czwartego roku życia). Rozpoczyna się zazwyczaj w trzecim miesiącu życia. Jeśli zmiany skórne stwierdza się u młodszego dziecka, należy być ostrożnym w diagnozowaniu AZS, gdyż najczęściej jest to łojotokowe zapalenie skóry, które zazwyczaj przechodzi w stan remisji między trzecim a szóstym miesiącem życia. Pierwszymi objawami świadczącymi o występowaniu AZS są plamy rumieniowe, które mogą być pojedyncze lub zlewać się w większe powierzchnie. W tym wieku zmiany skórne mogą być zlokalizowane w różnych miejscach na skórze, najczęściej jednak widoczne są na policzkach. Objawom skórnym towarzyszy świąd. Trzymiesięczne niemowlę nie potrafi zlokalizować i celowo drapać swędzących miejsc. Świąd u tak małych dzieci objawia się rozdrażnieniem, zaburzeniami snu i/albo ograniczonym apetytem. Faza dziecięca (od czwartego do dwunastego roku życia). Atopowe zapalenie skóry może być kontynuacją pojawiających się wcześniej dolegliwości bądź uwidocznić się w tym okresie rozwoju dziecka. Pojawiają się charakterystyczne objawy w zgięciach łokciowych, kolanowych, w fałdzie szyjnym oraz na twarzy. Świąd jest dominującym objawem i skutkuje zaburzeniami snu, ogólnym rozdrażnieniem, zaburzeniami koncentracji, co ma istotny wpływ na funkcjonowanie dziecka w przedszkolu i szkole. Faza okresu dojrzewania i wieku dorosłego (po dwunastym roku życia). Dla tego okresu charakterystyczne jest nagłe zaczerwienienie skóry ze świądem, głównie w górnej części ciała – twarz, szyja oraz górna połowa klatki piersiowej. Za nasilenie zmian w głównej mierze odpowiedzialny jest stres emocjonalny. Na skutek długo trwającej choroby pojawiają się charakterystyczne zmiany: zasinienie wokół oczu (tzw. oczy szopa), dodatkowa fałda na dolnej powiece (fałd Dennie-Morgana), a na bocznych powierzchniach szyi przebarwienia o charakterze siateczki (objaw brudnej szyi) [5, 10]. Przyczyny AZS Wśród przyczyn rozwoju atopowego zapalenia skóry upatruje się równoczesnego nałożenia: komponenty genetycznej oraz wyzwalacza środowiskowego katalizującego kaskadę nieprawidłowej odpowiedzi ze strony układu immunologicznego. Czynnikami środowiskowymi są najczęściej: infekcje, stres oraz produkty spożywcze generujące reakcje alergiczne typu III (opóźnionego). Wyróżnia się następujące hipotezy rozwoju AZS:POLECAMY Predyspozycja genetyczna – choroba jest dziedziczona wielogenowo. W rodzinach atopowych w znacznym stopniu zwiększa się częstotliwość występowania AZS u dzieci (30–70%). Udowodniono również, że wpływ genów matczynych przewyższa wpływ genów ojcowskich. Nadprodukcja immunoglobuliny E (IgE) – u przeważającej liczby pacjentów stwierdza się podwyższony poziom tej immunoglobuliny, nawet do kilkunastu tysięcy IU/ml. Zaburzenia budowy bariery naskórkowej – niedobór filagryny, połączeń międzykomórkowych i ceramidów. U pacjentów, u których obserwuje się wskazane niedobory, przebieg AZS jest cięższy; Zakażenia drobnoustrojami – zaburzenia w budowie i funkcji naskórka pacjentów z AZS umożliwiają kolonizację skóry przez różnorodne drobnoustroje patogenne, które same w sobie mogą być dodatkowym źródłem alergenów lub nasilać stan zapalny skóry. Taką sytuację obserwuje się w przypadku infekcji szczepami gronkowca złocistego (Staphylococcus aureus). Autoimmunizacja – u wielu pacjentów z AZS wykrywa się również przeciwciała przeciwko białkom własnym organizmu, tzw. autoprzeciwciała, które mogą w znaczący sposób nasilać przebieg reakcji alergicznej. Część z tych przeciwciał powstaje podczas prawidłowej odpowiedzi w czasie infekcji i nie jest skierowana przeciw drobnoustrojom, lecz krzyżowo reaguje z białkami organizmu pacjenta. Oprócz wskazanych powyżej podstawowych przyczyn powstawania AZS należy wymienić również czynniki psychosomatyczne, związki chemiczne (detergenty, konserwanty czy barwniki żywnościowe), które mają istotny wpływ na przebieg już istniejącej choroby oraz zaburzenia w ilościowym składzie mikrobioty jelitowej [5, 6]. Skóra atopowa Skóra osób z AZS, określana jako atopowa, różni się budową od skóry osób zdrowych: obserwuje się niewystarczające dojrzewanie komórek naskórka (keratynocytów) i ich nieprawidłowy metabolizm. Zaburzona jest równowaga pomiędzy składnikami w skórze: cholesterolem, kwasami tłuszczowymi, ceramidami, a działanie gruczołów łojowych i potowych jest upośledzone. W związku z tym w naskórku jest zbyt mało tzw. naturalnego czynnika nawilżającego, odpowiadającego za odpowiednie uwodnienie skóry i jej kwasowe pH, w wyniku czego naskórek jest bardziej przepuszczalny dla alergenów zewnątrzpochodnych, łatwiej traci wodę, co dodatkowo wzmaga suchość skóry. W czasie zaostrzenia AZS skóra chorego jest objęta permanentnym stanem zapalnym, który zaostrza się pod wpływem trudnego do opanowania drapania ( Kosmetyki przeznaczone do pielęgnacji skóry atopowej powinny mieć prosty, a przy tym silnie nawilżający skład (ceramidy, lipidy, naturalny składnik nawilżający NMF), tak by mieć zdolność przenikania do warstwy lipidowej naskórka i tworzenia bariery ochronnej. W kosmetykach naturalnych warto szukać następujących składników aktywnych: olej z konopi siewnej, olej z ogórecznika, olej z wiesiołka (polecany również doustnie), olej jojoba, olej lniany, olej ze słodkich migdałów, olej ryżowy, olej szafranowy, olej bawełniany, olej brzoskwiniowy, mocznik, pantenol, alantoina, wosk pszczeli, aloes, masło shea, masło mango oraz wyciągi z nagietka, malwy czy rumianku. U moich pacjentów z AZS najczęściej sprawdzają się takie preparaty, jak: Dermilen, maść pielęgnacyjno-lecznicza SOS konopie, wiesiołek i ogórecznik oraz mydło konopne w kostce (firma Cashee), sól jodowo-bromowa (firma Mokosh), a dla dzieci preparaty firmy Baby Anthyllis. Rys. 1. Błędne koło atopowego zapalenia skóry [5] AZS jako choroba alergiczna Atopia to genetycznie uwarunkowany zespół zaburzeń układu odpornościowego, o czym świadczy występowanie chorób o tym podłożu u członków tej samej rodziny. Atopowy stan zapalny może rozwinąć się w różnych narządach, dlatego atopowa może być: pokrzywka, astma, nieżyt nosa, zapalenie spojówek, oskrzeli, gardła, uszu czy zatok. Pomimo że główną rolę odgrywa predyspozycja genetyczna, na pojawienie się i przebieg alergii atopowej znaczny wpływ mają czynniki środowiskowe. Alergia atopowa jest zawsze IgE-zależna, co oznacza, że w badaniu przesiewowym zaobserwujemy u pacjenta podwyższone miano tych immunoglobulin. Uczulić może niemal wszystko, co jest białkiem. Najczęstsze alergeny powietrznopochodne to pyłki roślin, zarodniki pleśni, roztocza kurzu domowego oraz naskórek zwierząt. Z kolei do alergenów pokarmowych najczęściej raportowanych u pacjentów z AZS zalicza się: białka mleka krowiego, białka jaja kurzego, pszenicę, soję, orzeszki ziemne, kakao, ryby, skorupiaki, owoce (szczególnie cytrusowe) oraz konserwanty, barwniki czy dodatki wzmacniające smak i zapach. Alergia to zdecydowanie szersze pojęcie. Poza alergią atopową występują mechanizmy alergiczne – alergia komórkowa, zależna od limfocytów T, oraz reakcja cytotoksyczna, a także reakcja przeciwko krążącym kompleksom immunologicznym. Należy pamiętać, że duża część alergii nie jest IgE-zależna (czyli atopowa). Jednym z przykładów alergii niezależnej od przeciwciał IgE jest skórna alergia kontaktowa. W odniesieniu do chorób o podłożu atopowym stosowane jest pojęcie „marsz alergiczny”. Przebieg chorób alergicznych w dzieciństwie zwykle charakteryzuje się następowaniem po sobie i zmianą objawów wraz z wiekiem – od alergii pokarmowej i AZS do alergicznego nieżytu nosa, zapalenia spojówek oraz astmy oskrzelowej. Jednocześnie zazwyczaj mija uczulenie na alergeny pokarmowe, a nasila się uczulenie na alergeny wziewne. Coraz częściej wskazuje się również na „odwrócony marsz alergiczny” (od alergicznego nieżytu nosa przez astmę atopową w dzieciństwie do AZS w wieku dorosłym) [3, 4, 5, 8]. Rys. 2. Wynik panelu pediatrycznego pięcioletniej pacjentki z AZS w mianie przeciwciał IgE wykonanego w Instytucie Mikroekologii Centrum Dietetyki Funkcjonalnej w Bydgoszczy Z praktyki dietetyka klinicznego oraz diagnosty laboratoryjnego odnotowuję w wynikach badań pacjentów z AZS: Obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych, takich jak hemoglobina, hematokryt, średnia objętość krwinki czerwonej (MCV), poniżej dolnego zakresu wartości referencyjnych świadczących o niedoborze żelaza. Po zebraniu wnikliwego wywiadu kliniczno-żywieniowego warto wykonać status mikrobioty jelitowej ( badanie KyberKompaktPro w Instytucie Mikroekologii) oraz diagnostykę serologiczną w kierunku celiakii. Wzrost wartości odsetka granulocytów kwasochłonnych (eozynofili) sugerujący występowanie reakcji o podłożu alergicznym czy pasożytnicznym. Niejednokrotnie przyczyną AZS u moich pacjentów był pierwotniak Blastocystis hominis (oporny na leczenie metronidazolem, którego można zbadać w laboratorium Felix). Poziom metabolitu 25(OH)D3 oscylujący w granicach 15 ng/dl, świadczący o jego niedoborze. Wartość funkcjonalna dla tego parametru w kontekście sprawnie funkcjonującego układu immunologicznego wynosi powyżej 50 ng/dl. Podwyższone miano przeciwciał w klasie IgE. W badaniu alergii natychmiastowej IgE-zależnej (panel pediatryczny rys. 2) obserwuję często brak reakcji na czynniki wziewne czy pokarmowe pomimo występowania ewidentnych objawów skórnych. Obniżone stężenie enzymu rozkładającego histaminę – diaminoksydazy (DAO). Nietolerancja histaminy to jeden z najczęstszych problemów przy AZS. Występowanie utajonych nadwrażliwości pokarmowych (alergia poka... Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów Co zyskasz, kupując prenumeratę? Roczną prenumeratę dwumiesięcznika Food Forum w wersji papierowej lub cyfrowej, Nielimitowany dostęp do pełnego archiwum czasopisma, Możliwość udziału w cyklicznych Konsultacjach Dietetycznych Online, Specjalne dodatki do czasopisma: Food Forum CASEBOOK... ...i wiele więcej! Sprawdź
Atopowe zapalenie skóry (AZS) jest przewlekłą, nawrotową i zapalną chorobą skóry. W wielu przypadkach współistnieje z innymi, zależnymi od IgE, chorobami atopowymi, do których należy astma oskrzelowa, alergiczny nieżyt nosa, alergiczne zapalenie spojówek oraz alergia pokarmowa. Schorzenie w sposób istotny obniża jakość życia nie tylko samych pacjentów, ale również ich
Atopowe zapalenie skóry, nieokreślone. W dermatologii i alergologii atopowe zapalenie skóry (AZS) to przewlekłe, nawracające zapalenie skóry (dermatoza), przebiegające z okresami zaostrzeń i remisji. Choroba objawia się uporczywym świądem i liszajowaceniem skóry [1]. Jest często i powszechnie występującym schorzeniem, które
Jednorazowa aplikacja kremem lub mleczkiem na atopowe zapalenie skóry u niemowlaka wystarcza na około 6 godzin, zatem powinniśmy to robić 3 lub 4 razy dziennie w równych odstępach czasowych. Kąpiel dziecka z atopowym zapaleniem skóry Bardzo ważne jest, aby zapalenie skóry u dziecka niwelować podczas kąpieli.
